تاثیر تمرینات اصلاحی با کش ترابند بر طول عضله پکتورالیس مینور، انعطاف پذیری کمربند شانه و شاخص‌ های ریوی دختران با شانه جلو آمده

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه فرهنگیان مرکزی

2 دانشگاه شیراز

چکیده

هدف: وضعیت شانه­به­جلو، بعنوان تغییر وضعیت ساکن کتف در صفحه ساجیتال یا صفحه افقی تعریف شده است. ناهنجاری شانه­به­جلو تأثیری منفی بر شاخص­های ریوی دارد. در پژوهش حاضر، تأثیر تغییر طول عضله سینه­ای کوچک بر کمربند شانه و عملکرد ریوی دختران شانه­به­جلو مطالعه می­شود.
روش­ بررسی: نمونه شامل دو گروه 10 نفره دختر با وضعیت شانه­به­جلو12-10 ساله و طبیعی بودند که با صفحه شطرنجی غربالگری و به شکل تصادفی به دو زیر گروه 10 نفره کنترل و تجربی تقسیم شدند. پس از تکمیل فرم­های رضایت­نامه، در پیش و پس آزمون وضعیت شانه­به­جلو با دستگاه چهارگوش دوگانه، طول عضله سینه­ای کوچک با متر نواری و ظرفیت حیاتی آهسته و فشاری و حداکثر حجم تهویه با دستگاه اسپیرومتر ارزیابی شدند. برای ارزیابی انعطاف­پذیری تاکننده­های کمربند شانه­ای و عضلات سینه­ای شکمی به ترتیب از آزمونهای بلند کردن دست­ها از زمین و باز کردن تنه در حالت درازکش استفاده شد. آزمودنیهای هر گروه با توجه به اندازه شانه­به­جلو، به دو گروه 10 نفره کنترل و تجربی تفکیک شدند، سپس گروه­های تجربی پروتکل اصلاحی درمانی 18 جلسه­ای را اجرا کردند.
یافته­ها: نتایج آزمون t همبسته ( 05/0p= ) اصلاح معنی دار ناهنجاری شانه­به­جلو(008/0 =p )، افزایش طول عضله سینه­ای کوچک (024/0p= )، افزایش انعطاف­پذیری عضلات تاکننده­ کمربند شانه­ (008/0 p= ) و عضلات سینه­ای شکمی (009/0 p= )، افزایش 6 درصدی  SVC (028/0 p= ) و افزایش6/4 درصدی FVC (02/0 p= ) را در گروه های تجربی نشان داد. در واقع در دوره تمرینی مذکور، گروه تجربی دارای پیشرفت و گروه کنترل بدون پیشرفت بود.
نتیجه­گیری: نتایج نشان داد که تمرینات منتخب اصلاحی موجب بهبود وضعیت شانه­به­جلو، طول عضله سینه­ای کوچک و انعطاف­پذیری عضلات تاکننده­ کمربند شانه­ و عضلات سینه­ای شکمی دختران می­شود. تمرینات کششی- قدرتی ارائه شده با اصلاح این ناهنجاری تأثیر معنادار مثبتی بر  SVC، MVV و FVC آزمودنیها دارند.

کلیدواژه‌ها