تاثیر تمرینات تعادلی با رویکرد حس عمقی بر تعادل ایستا و پویای کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم

نویسنده

کارشناسی ارشد دانشگاه ارومیه، گروه تربیت بدنی، ارومیه، ایران

چکیده

زمینه: هدف از مطالعه حاضر تاثیر تمرینات تعادلی با رویکرد حس عمقی بر تعادل ایستا و پویای کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم بود.
روش شناسی: جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کودکان دارای اختلالات اتیسم در مراکز توانبخشی ویژه اتیسم شهر کرمانشاه که در سال تحصیلی 97-98 مشغول دریافت خدمات آموزشی بودند. از بین مراکز ویژه اوتیسم مراکز اوتیسم به صورت تصادفی انتخاب شدند و از بین کل کودکان اوتیسمی مرکز اتیسم شهر کرمانشاه تعداد 20 نفر به صورت تصادفی انتخاب می شوند و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. پس از انجام پیش آزمون و بعد از اینکه مقدمات کار صورت گرفت، برنامه تمرینی حس عمقی به مدت 50 دقیقه توسط گروه تمرین انجام شد. زمان انجام تمرینات با استفاده از یک کورنومتر و توسط آزمونگر کنترل می شد.
یافته ها: ابتدا با استفاده از آزمون K_S نرمال بودن توزیع ها بررسی، سپس از آزمون لون برای پیش فرض تساوی واریانسها و از تحلیل کوایانس برای تعیین اختلاف میانگین گروه ها استفاده شد. اجرای کارهای آماری با استفاده ازنرم افزار SPSS ورژن 22 انجام شد. همچنین سطح معنی­داری برای آزمونهای آماری P<0/01 در نظر گرفته شد. نتایج داده ها نشان داد که تمرینات حس عمقی تاثیر مثبتی به نسبت گروه کنترل در تعادل ایستا و پویای کودکان اوتیسم دارد
بحث و نتیجه گیری: براساس یافته های فوق تمرینات تعادلی با رویکرد حس عمقی روشی موثر برای تعادل ایستا و پویا در کودکان اتیسمی می باشد.

کلیدواژه‌ها