<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0">
  <channel>
    <title>https://www.jmbs.ir</title>
    <link>https://www.jmbs.ir/</link>
    <description>https://www.jmbs.ir</description>
    <atom:link href="" rel="self" type="application/rss+xml"/>
    <language>fa</language>
    <sy:updatePeriod>daily</sy:updatePeriod>
    <sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
    <pubDate>Wed, 23 Sep 2026 00:00:00 +0330</pubDate>
    <lastBuildDate>Wed, 23 Sep 2026 00:00:00 +0330</lastBuildDate>
    <item>
      <title>تأثیر برنامه تمرینات قدرتی و تعادلی بر کاهش درد استخوان و بهبود الگوی راه‌رفتن در زنان سالمند</title>
      <link>https://www.jmbs.ir/article_245303.html</link>
      <description>هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات قدرتی و تعادلی بر کاهش درد استخوان و بهبود الگوی راه‌رفتن در زنان سالمند بود. این پژوهش از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون&amp;amp;ndash;پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل زنان سالمند 60 تا 75 سال شهر سمنان بود که از میان آن‌ها 34 نفر به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه تمرین (17 نفر) و کنترل (17 نفر) قرار گرفتند. شدت درد با استفاده از مقیاس دیداری درد (VAS) و الگوی راه‌رفتن از طریق پارامترهای زمانی و مکانی گام ارزیابی شد. گروه تمرین به مدت 8 هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه 45 تا 60 دقیقه در برنامه تمرینات قدرتی اندام تحتانی و تمرینات تعادلی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل در این مدت فعالیت ورزشی خاصی انجام ندادند. داده‌ها با استفاده از آزمون t زوجی و تحلیل کوواریانس در سطح معناداری 0/05 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پس از دوره تمرینی، شدت درد در گروه تمرین به طور معناداری کاهش یافت و همچنین پارامترهای الگوی راه‌رفتن شامل طول گام، سرعت راه‌رفتن و تعادل پویا به طور معناداری بهبود پیدا کرد (05/0&amp;amp;gt;P). در مقابل، در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. نتایج تحلیل بین‌گروهی نیز نشان داد که تفاوت معناداری بین دو گروه در متغیرهای درد و شاخص‌های راه‌رفتن وجود دارد.</description>
    </item>
    <item>
      <title>اثربخشی آموزش تاب‌آوری و خودتنظیمی بر اشتیاق تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش‌‌آموزان پایه نهم</title>
      <link>https://www.jmbs.ir/article_254249.html</link>
      <description>پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش مولفه‌های خودتنظیمی و تاب‌آوری بر اشتیاق تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان پایه نهم انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی و از نظر پاردایم زیربنایی کمی و کیفی، از نظر هدف، کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش، دانش‌آموزان دختر پایه نهم شهرستان زاهدان در سال تحصیلی 1402-1403بود. نمونه پژوهش شامل 60 نفر از دانش‌آموزان دخترانه نامجو شهرستان زاهدان بودند که ابتدا از طریق روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و سپس به صورت تصادفی در سه گروه 20 نفری شامل دو گروه‌ آزمایش (آموزش خودتنظیمی و تاب‌آوری) و یک گروه گواه گمارده شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اشتیاق تحصیلی شافلی و همکاران(2002) و برای عملکرد تحصیلی از کارنامه تحصیلی دانش‌آموزان در ترم اول جهت پیش‌آزمون و از کارنامه تحصیلی ترم دوم جهت پس‌آزمون استفاده شد. گروه‌های آزمایش اول و دوم طی 12 جلسه 45 دقیقه‌ای در معرض آموزش خودتنظیمی و تاب‌آوری قرار گرفتند. ولی اعضای گروه گواه هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکردند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کواریانس نشان داد که آموزش مهارت‌های خودتنظیمی و تاب‌آوری هر دو بر افزایش اشتیاق تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان مؤثر هستند(01/0P&amp;amp;lt;). بنابراین معلمان و مشاوران می‌توانند در سیستم آموزشی خود این مولفه‌ها را به عنوان یک روش آموزشی موثر در جهت بهبود عملکرد تحصیلی و اشتیاق تحصیلی دانش‌آموزان استفاده کنند.</description>
    </item>
  </channel>
</rss>
