https://www.jmbs.ir

https://www.jmbs.ir

اثر 12 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا و متوسط بر پری لیپین 3 بافت چرب احشایی و مقاومت به انسولین رت های نر دیابتی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکترای فیزلولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد فیزلولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکترای فیزلولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی واحد تهران مرکزی ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
10.22034/jmbs.2025.527734.1257
چکیده
هدف از پژوهش حاضر مقایسه آثار 12 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا و متوسط بر پری لیپین 3 بافت چرب احشایی، سطوح سرمی گلوکز و انسولین رت های نر دیابتی بود. در این مطالعه 18 سر موش صحرایی نر به صـورت تصـادفی بـه سـه گـروه تمرین تناوبی با شدت متوسط ، شدت بالا و کنتـرل تقسـیم شـدند. بعد از دیابتی کردن رت ها، تمرین تناوبی به مدت دوازده هفته و پنج جلسه در هفته اجرا شد. تمرین در گروه شدت متوسط بر روی نوارگردان شامل اجرای 13 وهله‌ فعالیت 4 دقیقه ای با شدت 70-65 درصد VO2max و در گروه شـدت بـالا شامل اجرای 10 وهله‌ فعالیت 4 دقیقه ای با شدت 90-85 درصد VO2max بود و در این زمان گروه کنترل برنامه تمرینی نداشت. سنجش پروتئین پریلیپین 3 با تکنیک وسترن بلات انجام شد. نتـایج آزمـون تعقیبـی توکی بیانگر کاهش معنی دار PLIN3 در گروه تمرین تناوبی با شدت بالا و متوسط نسبت بـه گـروه کنتـرل بـود (001/0≥p). بین گروه تمرینی با شـدت بالا و بـا شـدت متوسط نیز اختلاف معنی دار وجود نداشت (274/0≥p). نتـایج پس از دوره تمرین، کاهش معناداری در انسولین و گلوکز گروه تمرین تناوبی با شدت بالا و متوسط نسبت بـه گـروه گنتـرل نشان داد (001/0≥p). به طور کلی به نظر می رسد که هردو شدت تمرینات تناوبی نقش موثری در کاهش پریلیپین و متابولیسم گلوکز داشته است و تفاوت بین دو شدت تمرینی در این کاهش، معنا دار نمی باشد.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

The effect of 12 weeks of high and moderate intensity interval training on visceral adipose tissue perilipin 3 and insulin resistance in diabetic male rats.

نویسندگان English

Mahsa Barzegar 1
Sahar Tahami Sahar Tahami 2
Sepehr Safaei 3
1 PhD Student in Exercise Physiology, Department of Physical Education and Sport Sciences, Eslamshahr Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
2 M.Sc. in Exercise Physiology, Department of Physical Education and Sport Sciences, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
3 PhD Candidate in Exercise Physiology, Department of Physical Education and Sport Sciences, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
چکیده English

including two intervention groups (High intensity interval training group and moderate intensity interval training group) and one control group. After induction of diabetic rats, interval training was applied for 12 weeks, 5 sessions per week in diabetic rats. Exercise intensity in the moderate -intensity group was equal to 5-8 m / min (equivalent to 65-70% Vo2max), the intensity of training in a high intensity training group was equivalent to a speed of 22-25 m / min (equivalent to 85-90% Vo2max) and the control group did not receive any intervention during this period. Protein PLIN3 was assessed using western blot technique. Data were analyzed by one-way ANOVA and Bonfrony's post hoc test .The results of the post hoc test indicated a significant decrease in PLIN3 in the high and moderate intensity interval training groups compared to the control group (p = 0.001). There was no significant difference between high intensity and moderate intensity training groups (p = 0.274). The results of post hoc test showed a significant decrease in insulin and glucose in moderate and high intensity training group compared to control group (p = 0.001). Overall, it seems that both the intensity of interval training have been effective in reducing perilipin and glucose metabolism. And the difference between the two training intensities in this reduction is not significant.

کلیدواژه‌ها English

Diabetes
PLIN3
Interval training and Insulin resistance